Zuidelijke Nederlanden

De term Zuidelijke Nederlanden verwijst grofweg naar het gebied van het tegenwoordige Luxemburg, België, Limburg en Noord-Brabant tussen 1434 en 1795. In 1434 werd een eenheidsmunt ingevoerd. Onder de aartshertogen Albert en Isabella (1598-1621) werd een nieuw muntselsel ontwikkeld, maar na 1659 liepen de opdrachten voor de munthuizen terug. In de erop volgende periode maakten Franse goud- en zilverstukken een groot deel van de circulatie uit. Pas in 1744 werd het kopergeld gesaneerd en in 1755 het zilvergeld. De munthuizen van Brugge en Antwerpen werden gesloten en er zou voortaan alleen in Brussel gemunt worden.